रौतहट, २५ चैत ।
गौर–गंगापिपरा सडकखण्डमा राज्यको लगानी पानीझैं बग्यो कि भन्ने गम्भीर प्रश्न उब्जिएको छ। भर्खरै कालोपत्रे गरिएको सडक ६ महिना पनि टिकेन—अहिले फेरि काट्दै, उप्काउँदै ‘मर्मत’को नाटक मञ्चन भइरहेको छ।
डिभिजन सडक कार्यालय चन्द्रपुरको निगरानीमा बनेको १२ किलोमिटर सडक चाँडै चर्किएपछि कार्यालयको कार्यक्षमता नै कटघराबाहिर उभिएको छ। २०७९ मा ठेक्का लागेर साह निर्माण सेवाले बनाएको सडक २०८२ साउनमै सकिएको भनिए पनि गुणस्तर भने कागजमै सीमित देखिएको छ।
स्थानीयको आरोप झन् गम्भीर छ—कतिपय ठाउँमा पुरानै पिचमाथि अलकतरा दल्दा ‘कालोपत्रे’ नामको लिपस्टिक लगाइएको थियो। कमजोर बेस, कम कम्पेक्सन र हतारको काम—परिणाम: केही महिनामै सडक चिरा–चिरा।
अझ विडम्बना के भने, अहिले मर्मत भइरहेका ठाउँमा चेतावनी बोर्डसम्म राखिएको छैन। राति हिँड्ने सवारीका लागि यो सडक ‘दुर्घटनाको पासो’ बनेको छ। विगतमा पनि यही खण्डमा गम्भीर दुर्घटना भइसकेका छन्, तर सम्बन्धित निकायको चेत अझै खुलेको देखिँदैन।
यता कार्यालय प्रमुख डिई अरुणकुमार लाल कर्ण भने ‘बाढीग्रस्त क्षेत्र, ओभरफ्लो पानी’ जस्ता कारण देखाउँदै पन्छिन खोजिरहेका छन्। केही स्थानमा कम्पेक्सन नपुगेको स्वीकार्दै मर्मत भइरहेको दाबी उनको छ। चेतावनी बोर्ड राख्न निर्देशन दिएको दाबी पनि गरेका छन्।
तर, प्रश्न उहीँ छ—निर्माणकै क्रममा गुणस्तर किन सुनिश्चित गरिएन? करदाताको पैसाले बनेको सडक किन ६ महिनामै चर्कियो? अनि अहिलेको मर्मत—समाधान कि फेरि अर्को ‘समस्या’को बीउ?
स्थानीय आक्रोशित छन्। उनीहरूको माग स्पष्ट छ—कामचलाउ मर्मत होइन, छानबिन होस्। दोषी जो कोही होस्, कारबाहीको दायरामा ल्याइयोस्। होइन भने, यस्तो ‘कालोपत्रे’ विकासको नाममा जनताको आँखामा धुलो हाल्ने क्रम कहिलेसम्म? तस्बिर तराई टप अनलाइन
